Zmiana sposobu budowania interfejsów w React nie nastąpiła nagle, lecz była wynikiem ewolucji w zrozumieniu tego, jak programiści myślą o stanie aplikacji i cyklu życia komponentu. Wprowadzenie mechanizmu Hooków pozwoliło uniknąć strukturopochodnych problemów, które nękały programowanie oparte na klasach. Zamiast zamykać logikę w sztywnych ramach metod takich jak componentDidMount czy componentDidUpdate, zyskaliśmy narzędzia operujące bezpośrednio wewnątrz funkcji. Podejście funkcyjne z natury sprzyja kompozycji, co w przypadku dużych projektów przekłada się na mniejszą liczbę błędów wynikających z nieprzewidzianych stanów bocznych.
Zrozumienie Hooków wymaga porzucenia myślenia o komponencie jako o obiekcie z wewnętrznym stanem na rzecz postrzegania go jako strumienia danych, który reaguje na każdą zmianę wejściową. To fundamentalna różnica, która determinuje sposób, w jaki dzisiaj piszemy kod w ekosystemie JavaScript.